2PM Fanatic

เรื่องเล่าความน่ารักของ2PMจากเกาหลี & งานFansign Yongsan และAirport 3June10 ตอนที่ 3

การแจกลายเซนต์ที่เกาหลีไม่ได้ได้กันง่ายๆ ต้องวัดดวงกันทีเดียว แต่ทีมเราได้ทั้ง3คน จากต่างชาติแค่5คนเท่านั้น นอกนั้นอีก 145คนเป็นแฟนเกาหลีหมดเลย

จุนซู นั่งคนแรก สวัสดีกันไป
จุนซูก็รีบแนะนำตัว "สวัสดีครับ ผมชื่อจุนซูครับ" ท่องมาเลยใช่มั๊ยประโยคนี้ 555

จุนซูหล่อมาก ใส่แว่น และเสื้อลายสก๊อต ชวนคุยตลอด และบอกเราว่า " I hope to see you soon in Thailand" เราเลยตอบไปว่า Hottest thai กำลังรออยู่นะ และก็ได้จับมือกันไป

มาแล้วค่ะ คนแรก Junsu ไม่ต้องห่วงคนนี้ภาษาอังกฤษดี
แบบแอบมี Babeด้วย คนนี้เค้าชอบจริงๆศัพท์Slang

จริงๆคุยเยอะกว่านี้ แอบอาย ขอเอาออกเถ๊อะ

มาถึงอูยอง

พี่เราไปก่อน อูยองถามว่า เป็นพี่น้องกันใช่มั๊ย พี่เราก็บอกว่าใช่

เราถามอูยองว่า "Do you remember me?" อูยองบอกว่า "Yes, Of course"
ก็พูดคุยกันไป และก็บอกว่าจะมาConcertแน่นอน

อูยองก็เขียน PS ให้เราว่า "See you then"

ตามมาด้วย WOOYOUNG  

ตัดออกไปบ้างไม่เป็นไรเนอะ แบบว่าอายแล้วอายอีก

ดี๊ด๊า ดีใจกันตามประสา
บอกให้ PS อะไรให้หน่อย เค้าคิดแล้วก็ "Ah" คิดกันไปแล้วก็เขียนมาให้
จริงๆวันนี้เค้าไม่ให้ PS เหอะๆ ดีมินแจไม่เห็นไม่งั้นโดนด่าแน่นอน

เราถามเรื่องรองเท้าอีก อยากจะรู้จะตอบอะไร
เค้าแบบว่าถึงขั้นก้มลงมองเท้าตัวเอง แล้วก็บอกว่าไม่รู้จริงนะ
แค่ใส่อย่างเดียวครับ.....จ้า เชื่อแล้วจ้า

ส่วนจุนโฮ

วันนี้จุนโฮไม่ค่อยสบาย ไอตลอดเลย เราพูดด้วยไม่เยอะเท่าไหร่
เพราะพี่เราพูดไปเยอะละ ถึงขนาดว่าบอกรักจุนโฮกันเลยทีเดียว 555

พี่เราก็บอกไปว่าจะมาดู Concertนะ จุนโฮตอบว่า "จริงเหรอ? คอนเสิร์ตครั้งแรกของพวกเราน่ะเหรอ?"

ที่เราตกใจกันมากๆ จุนโฮเขียนชื่อพวกเราเป็นภาษาไทย จริงๆแล้วเราเขียนภาษาไทยเอาไว้ให้นิชคุณ

แต่จุนโฮแอบเขียนให้ก่อน ตกใจกันเป็นแถบๆ ถึงแม้ลายมือจะอ่อนแอนิดนึงแต่ก็เห็นถึงความตั้งใจนะ

จุนโฮก็ฟังภาษาอังกฤษได้เยอะขึ้น ตอนนี้คงพยายามพัฒนากันใหญ่เลยสินะ

Junho อันนี้ของพี่เรา

จุนโฮเองก็ได้ภาษาอังกฤษใช่ย่อยนะ ฟังพอรู้เรื่องหมด
แต่วันนั้นไม่ค่อยสบาย น่าสงสาร
ไอว้าวๆนั่น เพราะเขียนภาษาไทยนั่นเอง

ส่วนที่ได้ยินว่า "Oh My name!" คือจุนโฮเอากระดาษที่พี่เราเขียนชื่อตัวเองไปเก็บไว้
พี่เราเรียกคืน จะเอาไปให้คนที่เหลือเขียน ฮ่าฮ่า แอบฮา

ชานซอง (แบบว่าหล่อมาก มองหน้าแล้วค้างกันไป)

คนนี้ไม่ได้พูดอะไรด้วยมาก ถามไถ่อาการกันไปว่าหายดีหรือยัง ชานซองก็บอกว่าสบายดีแล้ว

และเขียนชื่อภาษาอังกฤษและไทยให้ สวยมากทีเดียว ลายมือชานซอง ยิ่งภาษาไทย เห็นแล้วอย่างกับว่าเป็นคนไทยเขียนกันเลยทีเดียว

ชานซอง

คนนี้พูดกันน้อย ตะลึงความหล่อ และสงสารน้อง กลัวพูดอะไรไปเยอะแล้วน้องจะงง เหอะๆ ไม่เป็นไรๆ ฝึกเข้าเดี๋ยวก็เก่งเนอะ

นิชคุณ

คนนี้ไม่ต้องพูดถึง ดีกรีความหล่อ ทะลุออกมา ออร่าเหมือนเคย

นิชคุณสวัสดี พูดคุยกันตามประสา มาเมื่อไหร่ เป็นยังไง

เราก็ถามว่าพรุ่งนี้ไปอเมริกากี่โมง นิชคุณบอกว่า "เจอกันพรุ่งนี้นะครับ"

3 June 2010

วันนี้พวกเราเดินทางกลับค่ะ มาถึงสนามบินกันแต่เช้าเลยทีเดียว 9โมง Staff JYP ก็เอากระเป๋าทั้งหลายมาเช็คอิน และไม่นานประมาณ 9โมงครึ่ง จุนโฮ อูยอง ชานซอง ก็เดินมาพร้อมๆกับผู้จัดการและสไตลิส

แฟนๆเดินไปหาเข้าไปพูดคุย เราเลยเดินไปข้างๆอูยอง (คนที่ใส่ชุดสีชมพูในรูป ดีแล้วที่รูปมันเบลอจะได้ไม่อายมาก)

แล้วก็เข้า immigration กันไป พอเข้าไปเราก็เดินๆกันอยู่ ก็เห็นคนนึงเดินมา แล้วก็หันมาว่า "อ้าว สวัสดีครับ"  นิชคุณนั่นเอง

เราก็ทักทาย นิชคุณถามว่า "ยังไม่ขึ้นเครื่องเหรอครับ?" เราก็ตอบไป และก็เลยถามว่าจะไปขึ้นเครื่องแล้วเหรอคะ นิชคุณบอกว่า "ยังครับ เดี๋ยวเดินเล่นก่อนครับ" แล้วก็บอกลากัน นิชคุณบอกว่า "เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ"

หลังจากนั้น นิชคุณก็เข้าไป ร้านขายElectronics แล้วก็เข้าร้านหนังสือ และไปสมทบหนุ่มๆกินข้าวที่ Foodcourtกัน


หลังกินข้าวเสร็จ เราก็เดินสวนกับจุนโฮ เดินมาคนเดียว ไม่มีใครมาคุม แต่จุนโฮไม่สบาย เดินแบบเร่งรีบไป มีแฟนเกาหลีเดินตาม 2-3คน  พอเราเดินต่อไป นิชคุณและอูยองก็เดินมาด้วยกัน เราก็เดินไปใกล้ๆแล้วบอกบายๆ อูยองโค้งรับ นิชคุณก็ทักทายและบอกให้เดินทางปลอดภัย  เดินต่อไปอีก ชานซองเดินมากับสไตลิส ไม่ได้ทัก แอบยิ้มให้กันไป

คลิปด้านล่างนีี้้ มีอยู่วันนึงอูยอง เดินคุยกะแฟนคลับคงเป็นอันเดียวกะที่มีแฟนแอคเคาท์มาเล่าว่าถามนั่นถามนี่กัน

ปกติจะไม่ค่อยได้มีโอกาสเจอศิลปินกันแบบนี้หรอกค่ะ จับตัวยากกันหมด วันนั้นดวงเลยได้กันไป

ถึงปากซอยด้งก็บายๆแฟน และก็เดินกลับบ้านไป

เรื่องเล่าความน่ารักของ2PMจากเกาหลี & งานFansign Yongsan และAirport 3June10 ตอนที่ 2

วันนึงเราโชคดีได้เจออูยอง แฟนๆเกาหลีเดินเข้าไปหา เราก็เดินเข้าไปด้วย ทีแรกเดินตามอย่างเดียว ไม่กล้าพูดอะไรเพราะคนเกาหลีใส่กันเป็นไฟ ยิงคำถามกันไม่หยุด แต่วันนั้นอูยองแอบให้ลายเซ็น เราเลยขอบ้าง

เราไปยืนข้างๆระหว่างที่เค้ากำลังเซ็นให้คนเกาหลี บอกว่าเราเป็นคนไทยนะ อูยองบอกว่า "สวัสดีครับ , nice to meet you" เราก็ตอบกันไป

เราแอบไปถามว่า "When will you go to USA?" อูยองหันมาแล้วชูมือเลข3ให้

เราเลยถามต่อ "Do you know when?" อูยองตอบว่า " I don't know"

ไม่เป็นไร ตอนนั้นยังเนิ่นๆอยู่เราเลยรู้ว่าอูยองนี่ภาษาอังกฤษไม่ได้แย่อย่างที่ใครๆบอก ถามอะไรไปตอบรู้เรื่องหมด

ถึงคิวเราได้ลายเซ็นบ้าง อูยองถามว่าให้ To. ใคร เราก็บอกชื่อเราไป Vallisa แต่ว่าให้สะกดให้ทีละตัวคงจะยาก เลยบอกอูยองให้ดูในจดหมาย เราเลยรื้อๆจดหมายในมืออูยองออกมา หยิบจดหมายเรามาแล้วเปิดชื่อให้ดู อูยองพูดชื่อเราในสำเนียงฝรั่งมาก แบบว่าเก่ง ดูชื่อรอบเดียวเขียนได้เลย

พอเขียนชื่อแล้ว แฟนเกาหลีก็นิยมให้ศิลปินเขียน PS ให้ เราเลยบอกว่าให้เขียนอะไรก็ได้ อูยองพูดว่า "ผมรักคุณ?" เราเลยบอกว่า ให้เราบอกให้เขียนคงยาก  ให้เขียนอะไรก็ได้ที่เค้าอยากเขียนดีกว่า

ทีแรกไม่รู้ว่าเขียนว่าอะไร พี่เราบอกว่าอ่านไม่ออก พออ่านดีๆเลยรู้ว่า อูยองเขียนว่า "ให้มาคอนเสิร์ตให้ได้นะ !"

ทีนี้แจกลายเซ็นเสร็จ อูยองจะแยกตัวออกไป เค้าก็หันมาบอกบายๆ และบอกว่าแล้วเจอกันใหม่

เราก็นึกว่าเค้าจะเดินไปแล้วแต่เค้าก็เดินกลับมาคนเกาหลีก็เดินไปคุยอีก เราเลยไปเดินข้างๆอูยอง

ทีนี้เราก็พยายามเรียก อูยอง ....และแฟนเกาก็ยิงคำถามๆ เราก็เลยเงียบ เรียกอีก ทั้งๆที่เดินข้างกัน โดนแฟนเกาแซงไปอีกรอบ เริ่มถอดใจ ไม่คุยก็ได้เดินข้างๆก็ได้ พี่สาวเราเดินตามมาบอกพูดไปสิเค้าฟังอยู่เลยเรียกอีกทีแล้วก็ถามว่า "What is your shoe's size?" อูยองบอกว่า "I Don't know" ด้วยความตกใจของเรา เราพูดว่า "Why?" มือแอบไปตีแขนอูยองเบาๆ อูยองบอกว่า "Guess?"
เรานี่แบบก้มลงไปมองเท้าแล้วก็เดาไป และอูยองก็เดินจากไป

ส่วนชานซอง ที่เราแทบไม่ค่อยได้เจอเพราะป่วยเข้า รพ ไปหลายวันทีเดียว

วันนึงชานซองวิ่งมาใส่หูฟัง เหมือนวิ่งจ๊อกกิ้ง ออกไปหาอะไรกิน น่ารักมาก ไม่ได้วิ่งตามไป เพราะแฟนๆเยอะมาก ขาวิ่งกลับยิ่งแล้ว โดนรุมให้ของกันไป เพราะเค้าไม่ได้เจอกันนาน รับของกันไปเต็มไม้เต็มมือทีเดียว

Dream Team เทปพิเศษ Junho , Nichkhun & SJ

วันนี้อากาศร้อนมาก บ้านเราว่าร้อนแล้ว ไปอยู่เกาหลีนาน แบบว่าวันนั้นประมาณ 28องศาแต่ความรู้สึกมันร้อนแบบบ้านเราเลยทีเดียว

Junho และ Nichkhun มาถึงมินโฮก็ชี้ให้ดูลูกโป่งที่แฟนคลับเกาหลีตั้งใจทำให้และก็เริ่มการแข่งขัน ทั้งสองแอบกระซิบวางแผนกันใหญ่ คงอยากจะชนะกันน่าดู

นิชคุณกระโดดครั้งแรก

จุนโฮผ่านฉลุย

พอได้ดูทั้งสองคนกระโดดครั้งแรกไปแล้ว พวกเราก็ต้องลาไป เพราะต้องเดินทางไปงานแจกลายเซนต์ที่ Yongsan

มันอยู่ค่อนข้างไกลกัน การแจกลายเซนต์ที่เกาหลีไม่ได้ได้กันง่ายๆ ต้องวัดดวงกันทีเดียว แต่ทีมเราได้ทั้ง3คน จากต่างชาติแค่5คนเท่านั้น นอกนั้นอีก 145คนเป็นแฟนเกาหลีหมดเลย

พวกเราได้ไปเกาหลีกันมาค่ะ กลับมาพักผ่อนกันหายเหนื่อยแล้วเลยอยากที่จะแบ่งปันเรื่องราวน่ารักๆ ของ2PM & คลิปFancamที่พวกเราถ่ายกันเองมาให้ดูกันน่ะค่ะ
เราไปอยู่เกาหลีกันนานพอสมควร คราวนี้ยังดีอากาศไม่หนาวมาก เพราะครั้งที่แล้วไปดูงาน Gayo สิ้นปี อากาศทารุณ -17องศากันเลยทีเดียว แต่ก็ต้องอดทนค่ะ เหอะๆ


ตอนแรกไปเจอน้องคนไทยเหมือนกัน คุยกันไปคุยกันมาน้องเล่าเรื่องให้ฟังว่าวันดีคืนดีศิลปินก็จะขี่จักรยานออกไปและแล้วยังไม่ทันข้ามวัน แทคขี่จักรยานออกไป เร็วมากค่ะ แฟนคลับพยายามวิ่งตามกันไปแต่ไม่ทัน ฮ่าฮ่า ในขณะที่น้องๆคนอื่นๆนั่งรถบริษัทไปค่า  วันนั้นแทคหล่อมาก ใส่เสื้อลายสก๊อตสีแดง วันเดียวกันกับที่มีแฟนคลับแอบไปถ่ายรูปน้องที่ไปกินข้าวกับนิชคุณมาได้ค่ะ

หลังจากวันนั้นเราก็ได้ไปดู Music Core (22 May 2010)

วันนั้นแฟน 2PM มีพอสมควรค่ะ รวมๆเกือบ 200 ก็ไปกันแต่เช้าตรู่เหมือนเดิม เราก็ได้คิวโอเค H18 H19 H20 H คือคนที่เป็น Hottest แบบเสียเงินน่ะค่ะ ปีที่แล้วมีน้อยมากที่เป็น Hottest แต่ปีนี้ เป็นกันแทบทุกชีวิต วันนี้ได้ดูรอบสดค่ะ ไม่บันทึกเทปเอาไว้ แต่โชคร้าย Staff Hottest จับฉลากแล้วได้เข้าน้อย สรุปวันนั้น Hottest ได้เข้ากัน 30คนเท่านั้น เสียงอังกอร์เลยเบาอย่างที่ได้ยินกัน แต่30ชีวิตนี้ ตะโกนกันสุดเสียงทีเดียวค่า

ตกเย็นรีบบึ่งไปดู Dream Concertทีแรกไม่มีบัตรค่ะ โชคดีที่ยังพอมีดวงอยู่บ้าง และเราก็ได้บัตรนั่งหน้าโซนด้านล่างเลยได้เห็นชัดๆตัวเป็นๆกันไป

ครั้งนี้ผู้ชมถือว่าอดทนกันมาก Concertเริ่ม 1ทุ่มตรงเสร็จก็4ทุ่มกว่าแล้ว นั่งกันอยู่ท่ามกลางสายฝนใส่เสื้อกันฝนกัน เพราะตั้งใจที่จะมาดูกันแล้ว ฝนตกก็ไม่หวั่น

ในตอนที่2PMเล่นเพลง มีพวกAnti พูดชื่อแจบอมตลอดค่ะ เราเองก็ได้ยินแล้วเศร้ากัน แต่พยายามไม่ใส่ใจ เพราะพวก2PMกำลังแสดงบนเวทีกันอยู่ เราก็ต้องเชียร์กันต่อไป ท่องกันไว้ อย่าไปใส่ใจๆ

เพลงสุดท้ายทุกคนออกมารวมกัน 2PMก็หันไปหา Hottestและเรียก Hottest ทำมือรูปหัวใจให้ตลอด

ต่อมา Inkigayo -- 23 May 2010

วันนี้Hottestตะโกนตอนอังกอร์กันสุดเสียงเหมือนเดิมค่ะ เพราะเมื่อวานเกิดเหตุการณ์ไม่ดี มีกันประมาณ200คนได้ค่ะ

ก่อนที่จะเข้าไป แทคชูนิ้วโป้งให้แฟนๆ จุนโฮพูดอะไรบางอย่าง แต่ไมค์ดับไปแล้ว เราจึงไม่ได้ยิน

พอเดินออกมา เหล่า K-Hottest ร้องไห้กันใหญ่ ไอเราก็งงกันว่าเกิดอะไรกันขึ้น ทำไมถึงร้องไห้ปลอบใจกันใหญ่โต ทีหลังจึงได้มารู้ว่า จุนโฮบอกว่า อย่าไปใส่ใจเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้  ถ้าได้รู้ว่าจุนโฮพูดอะไรตั้งแต่แรกคงได้ไปร้องไห้ร่วมกับคนเกาหลีแน่นอน

น้องๆค่อนข้างงานยุ่งกันมาก อัดรายการนั่นนี่กันตลอดอาทิตย์นั้น

ชานซองก็ป่วยหลังจากที่ลงจากรายการInkigayo หลังจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้เจอ เพราะน้องเข้า รพ อย่างที่ได้ยินกันมา

คนที่งานยุ่งมากๆอีกคนหนึ่งก็คือ แทค หาตัวยากมาก พี่ที่ไปด้วยกันชอบ ยังแอบบ่นว่าเจออูยองเยอะไปและ ขอเจอแทคบ้างอะไรบ้าง

พอได้เจอแทค พี่เค้าเรียกแทคและให้ของ แทคยิ้มรับและขอบคุณ แทคมาแบบหล่อมาก กำลังจะไปอัด Mnet Radio เสื้อชมพูมาเลย

ส่วนเราได้ให้ของอูยอง อูยองรับแล้ว พูด "ขอบคุณครับ" อย่างชัดเจน แฟนไทยก็ปลื้มกันไป

หลังจากนั้นอูยองไปอัดรายการ Winwin วันนั้นเลิกเกือบตี1 แฟนๆก็ยังคงหนาแน่นตามเดิม เดินตามกันถ้วนหน้าตามในคลิปข้างล่างนี้อ่ะค่ะ

ส่วนพี่สาวเรา ได้ให้ของจุนโฮ จุนโฮก็รับและพูด "ขอบคุณครับ" แต่ได้จับมือด้วย บอกว่ามือนิ่มมากๆ แอบอิจฉากันไป เพราะเราอด 555


จุนซูที่ทริปนี้แทบไม่ได้เจอะเจอ เพราะขาเจ็บตั้งแต่ก่อนที่เราจะไปเกาหลี อยู่ดีๆก็เดินมาให้เห็นอย่างไม่คาดคิด เลยได้คลิปมาตามรูปจ้า

ไม่ได้เข้าไปหาใกล้ๆน่ะ เกรงใจเค้าเพราะเค้าต้องเดินถือไม้เท้า แต่แฟนเกาหลีก็บอกไปว่า "ให้หายเร็วๆ" จุนซูก็หันมาโค้งรับ